47. .....
Hi sayang. Saya tak tau kamu akan baca ni atau tak, tapi saya nak cakap jugak. Saya rindu kamu, tahu? It has not been easy for me, you being busy like this, tapi saya cuba tolerate and cuba faham. Jujur, sedih bila perbezaan masa ni buat kita jauh, like we've never been before. Saya bangun tidur, kamu lena lagi. Saya makan tengah hari, kamu baru brekkie. Saya dinner, kamu lunch. Kamu dinner, dah waktu tidur saya. Tapi seboleh-boleh saya buat supaya kamu tak rasa perbezaan masa ni. Sebab saya tak nak kamu rasa diabai.
Sekarang kamu sibuk sangat. Macam masa kamu L.I dulu, malah lagi teruk. Kerja setiap hari, pagi sampai malam. Memang susah sejujurnya untuk stay up tunggu kamu balik, tapi saya tetap nak buat. Jangan suruh saya tidur awal, saya tak nak. Saya nak tunggu kamu jugak. Walaupun kamu balik tengah malam a.k.a 4 atau 5 pagi di sini.
Kamu nak tahu, sekarang saya rindu sangat waktu kita pergi pantai. Saya rindu pantai. Saya rindu pergi pantai dengan kamu. Then again, mungkin kamu terlalu sibuk dan mungkin kamu tak akan baca ni. Atau mungkin kalau kamu baca sekalipun, mesti kamu snicker, sambil geleng kepala kamu kata "Hawa..jiwang pulak tiba2" (: Saya kenal kamu. Tak apa, sayang. Kamu boleh gelak waktu saya sedih macam ni. Tak apa. ((: Sebab saya tak nak kamu sedih. Biar lah saya sorang sedih. Kamu jangan sedih tau? (:
Kamu perasan tak, kamu dah jarang hantar email? Email terakhir kamu 8hb hari tu, masa anniversary. (: Tak apa, sayang, setiap kali saya check inbox memang rasa sedih. Tapi saya tetap cakap "Naim busy, Hawa, faham ye?" pada diri sendiri. Saya nak faham situasi kamu. Saya nak cuba bersabar selama boleh. Memang, sayang, kadang2 saya mengaku sabar saya kurang, saya minta maaf, tapi saya masih cuba untuk bersabar. Harap kamu akan hargai usaha saya.
Tak, tak, saya tak mintak hadiah/pingat/piala untuk tunjuk kamu hargai usaha saya. Saya pun tak mintak kamu sampai datang ke sini atau menyumbang sejumlah wang untuk tunjuk penghargaan. Saya cuma harap kamu tahu apa yang saya rasa sekarang. Saya cuma harap kamu faham, itu je (: Sebab saya percaya, kamu faham saya. Kamu tahu apa yang saya rasa tanpa perlu saya kata apa. Sebab kita kan satu? (:
Saya tak suka Jun. Jun ingatkan saya banyak benda pasal kamu. Sangat banyak. Saya paling sayu pada bulan Jun. Heee.
Sayang, we spend most times of in our relationship through internet and phone calls, but it never let us feel that we love each other less than other couples. Itu yang special tentang kita (:
Baik2 sayang, jaga diri.
Tak apa kalau kamu lupa saya sekali sekala, tapi jangan pernah lupa saya akan sentiasa ada untuk kamu. Bila kamu ingat kat saya, saya akan ada untuk kamu ((:
p.s: Hari ni saya kata kat kamu, saya nak pergi keluar tengok bola. Kamu macam tak nak bagi. Saya tahu. Tapi mungkin lepas baca post ni kamu akan tahu kenapa saya nak keluar. Saya betul2 harap kamu faham.
Sekarang kamu sibuk sangat. Macam masa kamu L.I dulu, malah lagi teruk. Kerja setiap hari, pagi sampai malam. Memang susah sejujurnya untuk stay up tunggu kamu balik, tapi saya tetap nak buat. Jangan suruh saya tidur awal, saya tak nak. Saya nak tunggu kamu jugak. Walaupun kamu balik tengah malam a.k.a 4 atau 5 pagi di sini.
Kamu nak tahu, sekarang saya rindu sangat waktu kita pergi pantai. Saya rindu pantai. Saya rindu pergi pantai dengan kamu. Then again, mungkin kamu terlalu sibuk dan mungkin kamu tak akan baca ni. Atau mungkin kalau kamu baca sekalipun, mesti kamu snicker, sambil geleng kepala kamu kata "Hawa..jiwang pulak tiba2" (: Saya kenal kamu. Tak apa, sayang. Kamu boleh gelak waktu saya sedih macam ni. Tak apa. ((: Sebab saya tak nak kamu sedih. Biar lah saya sorang sedih. Kamu jangan sedih tau? (:
Kamu perasan tak, kamu dah jarang hantar email? Email terakhir kamu 8hb hari tu, masa anniversary. (: Tak apa, sayang, setiap kali saya check inbox memang rasa sedih. Tapi saya tetap cakap "Naim busy, Hawa, faham ye?" pada diri sendiri. Saya nak faham situasi kamu. Saya nak cuba bersabar selama boleh. Memang, sayang, kadang2 saya mengaku sabar saya kurang, saya minta maaf, tapi saya masih cuba untuk bersabar. Harap kamu akan hargai usaha saya.
Tak, tak, saya tak mintak hadiah/pingat/piala untuk tunjuk kamu hargai usaha saya. Saya pun tak mintak kamu sampai datang ke sini atau menyumbang sejumlah wang untuk tunjuk penghargaan. Saya cuma harap kamu tahu apa yang saya rasa sekarang. Saya cuma harap kamu faham, itu je (: Sebab saya percaya, kamu faham saya. Kamu tahu apa yang saya rasa tanpa perlu saya kata apa. Sebab kita kan satu? (:
Saya tak suka Jun. Jun ingatkan saya banyak benda pasal kamu. Sangat banyak. Saya paling sayu pada bulan Jun. Heee.
Sayang, we spend most times of in our relationship through internet and phone calls, but it never let us feel that we love each other less than other couples. Itu yang special tentang kita (:
Baik2 sayang, jaga diri.
Tak apa kalau kamu lupa saya sekali sekala, tapi jangan pernah lupa saya akan sentiasa ada untuk kamu. Bila kamu ingat kat saya, saya akan ada untuk kamu ((:
p.s: Hari ni saya kata kat kamu, saya nak pergi keluar tengok bola. Kamu macam tak nak bagi. Saya tahu. Tapi mungkin lepas baca post ni kamu akan tahu kenapa saya nak keluar. Saya betul2 harap kamu faham.
Comments